Vlaanderens Velden: De Ieper-”Salient”

Kent U het terrein in Vlaanderen ? De loopgraven banen er hun weg langs zacht glooiende heuvels, langs kleine verzakkingen en dwars door de enorme oppervlaktes van het bijna volledig vlakke platteland. Vanuit de rijke alluviale en sedimentaire lagen, die de bovenste laag aarde en klei vormden, verzamelde zich het water in de loopgraven, voor als ‘s winters. Dit verschijnsel manifesteerde zich nog duidelijker in de ondergrondse galerijen die zich oorspronkelijk slechts één of twee maar later zelfs tot vier meter onder het aardoppervlak bevonden. Alles werd omgetoverd tot moerassen.

Vlaanderen is een streek in Europa waarvoor door de eeuwen heen steeds weer is gestreden. Het is hoofdzakelijk een laagvlakte en strekt zich uit van de krijthoudende hoogtes van Artois en Picardie in Noord-Frankrijk tot aan de met duinen bezaaide kuststrook tussen Duinkerke en Oostende. De koolmijnen van Loos en Lens, eveneens zwaar omstreden tijdens de Grote Oorlog, bevinden zich in Frans-Vlaanderen.

Belgisch-Vlaanderen, lopende vanaf de Franse grens tot aan de Noordzee, is een centrum van hopproduktie waardoor het land bekendheid verwierf voor zijn bier. Zijn kustgebieden zijn tevens beroemd om zijn lekkere mosselen.
Ingeklemd tussen de heuvelachtige Ardennen en de Noorzee was Vlaanderen traditioneel de hoofdroute voor ontelbare aanvallende en terugtrekkende legers op hun Oost-West route of omgekeerd. De regio kan onderverdeeld worden in simpele geologische zones. Vanuit militair oogpunt zijn deze zeer belangrijk.

Sinds mensenheugenis beschermt een uitgebreide duinengordel het vlakke en laag gelegen terrein
achter de duinen – de Polders – tegen overstromingen. Een gegeven waarvan militaire genietroepen
in het verleden altijd maakten. Sinds de 12e eeuw heeft de stad Nieuwpoort zich steeds weer
succesvol verdedigd door innundaties – opzettelijke overstromingen – te veroorzaken. Dit gebeurde
vijf keer tussen 1488 en 1677 en tegen Lodewijk de XIV hielden zij het zelfs vijf jaar vol.